Ψυχοσωματικοί Πόνοι

«Το σώμα μου πονάει. Ο πόνος μετακινείται από το ένα σημείο στο άλλο ανά περιόδους. Ο γιατρός μου επιμένει ότι δεν έχω τίποτα. Όμως, εγώ πονάω. Πως γίνεται να πονάω χωρίς να υπάρχει κάτι που να προκαλεί τον πόνο;»

Οτιδήποτε μας προκαλεί πόνο έχει μια αιτία. Το γεγονός ότι δεν είναι οργανικής-παθολογικής φύσης, δεν αξιολογείται ως κάτι λιγότερο σημαντικό. Μια ενόχληση στο κεφάλι, στον αυχένα ή στο στομάχι, ύστερα από μια έντονη και στρεσογόνα μέρα, θα μπορούσε να θεωρηθεί αναμενόμενη, όταν πρόκειται για μεμονωμένες περιπτώσεις. Όταν, όμως, ένας μη-παθολογικός πόνος μας επισκέπτεται με σταθερή συχνότητα και για παρατεταμένο χρονικό διάστημα, προκαλώντας δυσλειτουρία στην καθημερινότητα μας, ονομάζεται ψυχοσωματικός πόνος.

Ο ψυχοσωματικός πόνος είναι υπαρκτός. Είναι ένα σύμπτωμα, ένα «εσωτερικό καμπανάκι» που χτυπάει για να μας δείξει ότι κάτι δεν πάει καλά. Για να δώσουμε σημασία σε όλα εκείνα που μας βασανίζουν, «τρώνε τα μέσα μας», δεν «χωράνε στο κεφάλι μας». Το άγχος, ο θυμός και η θλίψη είναι μερικά από τα συναισθήματα-αιτίες που κρύβονται πίσω από κάθε ψυχοσωματικό πόνο.

Όταν δεν συζητάμε για όσα μας ενοχλούν, μας φοβίζουν και μας θυμώνουν, δεν σημαίνει ότι σταματάνε να υπάρχουν. Αντιθέτως, μεγαλώνουν και πολλαπλασιάζονται μέσα στο μυαλό μας. Όταν αποφεύγουμε τα εξωτερικά ερεθίσματα που μας προκαλούν τα αρνητικά συναισθήματα, γλιτώνουμε προσωρινά τον πόνο αλλά περιορίζουμε τη ζωή μας. Ο πόνος είναι εκεί και θα περιμένει ένα άλλο ερέθισμα για να εμφανιστεί και να εκτονώσει το αρνητικό συναίσθημα.

Ο χρόνιος ψυχοσωματικός πόνος μπορεί να δημιουργήσει παθολογικό πρόβλημα στον οργανισμό μας. Η θεραπεία του ψυχοσωματικού πόνου έρχεται μέσα από παραδοχή και συζήτηση όλων όσων μας πιέζουν. Με την βοήθεια ενός ειδικού μπορούμε να πολεμήσουμε την αιτία που προκαλεί τον πόνο, ώστε να καταφέρουμε να ζούμε απολαμβάνοντας κάθε στιγμή της ζωής μας.